Wczasy i wycieczki Węgry Budapeszt

Polecamy wycieczki do Budapesztu.

Budapeszt (Budapest)
Leży po obu stronach Dunaju, na pograniczu Średniogórza Węgierskiego (Góry Budzińskie — m.in. Góra Gellerta 255 m, Góra Zamkowa 180 m n.p.m.) i Wielkiej Niziny Węgierskiej. Skupia 20% ludności kraju i stanowi główny, niewspółmiernie wielki w porównaniu z innymi miastami, ośrodek działalności społeczno-gospodarczej.
W IV w. p.n.e. po prawej stronie Dunaju była najpierw osada celtycka Ak Ink ("obfite w wodę"), później w okresie rzymskim (I - IV w. n.e.) mieścił się tu obóz wojskowy i miasto Aquincum, od 200 r. stolica prowincji Panonia Dolna (Inferior). Aquincum miało połączenie drogowe z ówczesną Vindoboną (Wiedniem) i odgrywało dużą rolę jako punkt strategiczny na linii granicznej Dunaju. Po lewej stronie rzeki znajdowała się osada wojskowa Contra-Aquincum (obecnie centrum Pesztu).




Na miejscu osad rzymskich podupadłych w okresie wędrówki ludów wykształciły się w średniowieczu miasta węgierskie: Buda po prawej i Peszt po lewej stronie rzeki. Po ich zburzeniu w XIII w. przez Mongołów, wzniesiono na obronnym wzgórzu (Góra Zamkowa — Varhegy) nowe miasto — Budę, natomiast dawną Budę (na miejscu rzymskiego Aquincum) nazwano Óbudą (Stara Buda). Miasto po lewej stronie Dunaju zachowało nazwę Peszt. Buda urastała szybko do rangi rezydencji królewskiej (zamek), najpierw czasowej, a od 1361 r. za dynastii andegaweńskiej stałej stolicy królestwa.  Sprowadzono  osadników
(niemieckich, walońskich, francuskich), rozwijał się handel, rzemiosło (m.in. złotnictwo). Budowano pałace, klasztory i kościoły, bogate domy mieszczańskie. Rozkwit gospodarczy Węgier za rządów Macieja Korwina znalazł szczególne odbicie w świetności Budy, która w epoce wczesnego odrodzenia była jednym z ważniejszych ośrodków kulturalnych Europy.

W stylu renesansowym został rozbudowany Zamek Królewski (słynna biblioteka Corviniana, zbiory porcelany, mebli itp., drukarnia 1472 r.). W tym samym czasie Peszt rozwijał się jako ośrodek handlu i rzemiosła, zaś Óbuda stanowiła rezydencję królowych. Buda, opanowana przez Turków w 1526 r. i ponownie w 1541 r., była głównym ośrodkiem administracyjnym prowincji i siedzibą paszy. Odcięcie jej od handlu z zachodem i graniczne położenie w imperium osmańskim spowodowało regres gospodarczy, niemniej rozwijało się rzemiosło i trwała rozbudowa miasta (m.in. dzielnica Taban w XVI w.). Prawie całkowitemu zniszczeniu uległa podczas oblężenia i ostatecznego zdobycia przez wojska Świętej Ligi (1686 r.). Będąc już pod władzą Habsburgów na długo straciła swoją funkcję stołeczną (siedzibą sejmu węgierskiego był Preszburg.węg. Pozsóny, ob. Bratysława) i znaczenie gospodarcze. Pewne ożywienie na polu gospodarczym i kulturalnym nastąpiło dopiero w epoce oświecenia pod koniec XVIII w. Wzrosła wówczas liczba mieszkańców, miastu przywrócono rangę ośrodka administracyjnego prowincji (Statthalter-kanzlei), siedziby sejmu węgierskiego, a także ośrodka naukowego. Do Budy (1777 r.), a następnie do Pesztu (1784 r.) został przeniesiony uniwersytet z Nagyszombat (Trnava na Słowacji; zał. w 1635 r.).

W XIX w. następuje dynamiczna rozbudowa Pesztu (w 1808 r. założenie Królewskiej Komisji   Upiększania  miasta) oraz ożywienie życia kulturalnego, czemu sprzyja zakładanie takich instytucji, jak: Muzeum Narodowego (1802 r.), Węgierskiej Akademii Nauk (1825 r.), otwarcie Teatru Narodowego (z językiem węgierskim w 1837 r.). W 1838-48 r. wybudowano pierwszy na Dunaju most łańcuchowy (Lanhid), przystąpiono do unowocześnienia przemysłu. Okresem szczególnego rozkwitu Budapesztu jako nowoczesnej metropolii było ostatnie ćwierćwiecze XIX w. i początek XX w., po utworzeniu dualistycznej monarchii Austro-Węgier (1867 r.) i oficjalnym zjednoczeniu Budy, Óbudy i Pesztu w jeden organizm miejski (1872 r.). W okresie międzywojennym Budapeszt stanowił główne centrum przemysłowe i jedyne wielkie miasto Węgier. Budapeszt, jako ośrodek miejski odznacza się szczególnie wysokimi walorami krajobrazowymi. Górzystą Budę (Góra Gellerta 140 m n.p. Dunaju) z wąskimi, spadzistymi uliczkami oddziela Dunaj od kontrastującego z nią Pesztu z charakterystycznym pierścieniowo-promienistym układem ulic.

Burzliwa historia sprawiła, że Budapeszt ma stosunkowo mało zabytków z dawnych epok, większość skupiona jest w Budzie. Zamek królewski, którego początki sięgają XIII w. ulegał w ciągu swoich dziejów stałej przebudowie i odbudowie ze zniszczeń (ostatnie w 1945 r.), obecnie jest zrekonstruowany (1980 r.). Kościół Macieja (Matyastemplom), koronacyjny, gotycki (XIII, XIV-XV w.) w latach 1541-1686 był głównym meczetem, następnie został odnowiony w stylu barokowym (XVIII w.) i pod koniec XIX w. zrekonstruowany w stylu gotyckim (1873-96 r.). Zabytkami tureckimi są: łaźnie (Kiraly, Rudas, Csaszar), mauzoleum derwisza Gul Baba z XVI w. (miejsce pielgrzymkowe). Szczególne znaczenie mają wykopaliska rzymskie w Óbu-dzie: 2 amfiteatry (wojskowy i miejski) oraz pozostałości miasta Aquincum (muzeum). W najstarszej części Pesztu, w Śródmieściu (Belvaros), otoczonym do XVIII w. murami zachowały się: kościół parafialny z XV-XX w. z fragmentami romańskimi z XII w., barokowy ratusz, kościoły paulinów, franciszkanów z XVIII w. Na fizjonomii miasta zaważyła jego dynamiczna rozbudowa w XIX w., według nowoczesnych założeń urbanistycznych. Na zewnątrz Śródmieścia powstało tzw. Nowe Miasto z wyraźnym podziałem funkcjonalnym dzielnic. Wzniesiono imponujące budowle klasycystyczne: Muzeum Narodowe (1837-47 r.), Ratusz (1838-41 r.), kościoły, kamienice czynszowe.

Najsilniej reprezentowany i swoisty dla Budapesztu jest jednak styl historyczny. Utrzymane są w nim liczne gmachy państwowe, miejskie, budowle sakralne, zabudowa ulic 4-5-piętrowymi kamienicami. Najbardziej reprezentacyjne  to:   neogotycki   parlament (1884-1904 r.) wzorowany na budynku parlamentu w Londynie, budynek uniwersytetu (dziś im. Loranda Eótvósa; z 1886 r.); neorenesansowe: Akademia Nauk (1862-64 r.), Opera (1875-84 r.), Bazylika Św. Stefana (budowę zaczęto w stylu klasycystycznym). Galeria Narodowa (1838-96 r.). Charakterystyczną budowlą jest reduta (1859-64 r., Vigadó, w niej największa sala koncertowa i balowa starego Pesztu), uważana za pierwszą próbę węgierskiego stylu historycznego. Z końca XIX w. pochodzi większość pomników. Dużo budowli wzniesiono z okazji uroczystości tysiąclecia państwa węgierskiego (1896 r.), w tym również słynny pomnik Milenium. Z obiektów komunikacyjnych na uwagę zasługują z tego okresu dwa dworce kolejowe: zachodni (Nyugati, 1874-77 r.) i wschodni (Keleti, 1882-84 r.) oraz uruchomiona z okazji Milenium jedna z pierwszych w Europie miejska kolej podziemna, łącząca tereny wystawowe z centrum miasta.

Reakcją na styl historyczny była węgierska secesja. Reprezentują ją m.in. Muzeum Przemysłowe (1893-95 r.), Instytut Geologiczny (1898-99 r.). Z budownictwa nowoczesnego nieliczne są obiekty miejskie sprzed I wojny światowej, m.in. gazownia (1911 r.).

W układzie przestrzennym Pesztu głównymi arteriami komunikacyjnymi są: Mały Bulwar (Kiskórut) okrążający Śródmieście (w nim znana Vaci utca) i dzielnicę biurową z parlamentem, Wielki Bulwar (Nagykórut) oraz zewnętrzny Węgierski Bulwar (Hungaria kórut). Przecinają je promieniście główne ulice: handlowa Rakoczego (Rakóczi ut) i reprezentacyjna Republiki (Kóztarsasag litca). Specyficzna fizjonomia miasta nasycona pamiątkami historii i kultury narodowej (pomniki, nazwy ulic), duże nagromadzenie XIX-wiecznych budowli, tętniące życiem ulice, stare hotele, historyczne gospody i restauracje z oryginalną, tradycyjną kuchnią węgierską, kawiarnie i małe kafejki, a także słynne piwnice-winiarnie z muzyką cygańską i nierozłącznym czardaszem tworzą swoistą dla Budapesztu, bardzo atrakcyjną dla turystów charakterystyczną, ciepłą atmosferę ubiegłego stulecia, zwłaszcza epoki fin de siecle'u. Ponadto w mieście znajduje się ponad 20 muzeów, 25 teatrów, stały cyrk, ogrody: botaniczny, zoologiczny (1866 r.), parki i efektowne trasy spacerowe (korso nad Dunajem), ośrodki rekreacyjne (Wyspa Małgorzaty, park Varosliget), słynny Lunapark (Vidam Park), nowoczesny stadion sportowy na 100 tys. miejsc.

Dużą rolę w turystyce odgrywają walory uzdrowiskowe Budapesztu. Użytkowanie wód mineralnych do celów leczniczych sięga tu czasów rzymskich. Intensywnie wykorzystyw-ne były również w czasach tureckich, o czym świadczą zachowane łaźnie. W 1937 r. Budapeszt został uznany na I Międzynarodowym Kongresie Balneologicznym za miasto-uzdrowisko. Bogate zasoby cieplic o różnym składzie i właściwościach (123 źródła, 70 min litrów dziennie) użytkowane są wszechstronnie. Służą temu odpowiednio urządzone pijalnie, kąpieliska lecznicze, leczniczo-rekreacyj-ne, sportowe. W mieście znajduje się ok. 30 kąpielisk różnej wielkości, wieku i architekturze obiektów. Najbardziej znane z tych obiektów w Budzie: Gellert, Rudas, Rac, Csaszar, Lukacs, Kiraly; w Óbudzie: Római, Csillaghegy; na Wyspie Małgorzaty: Palatinus; w Peszcie: Szechenyi (najwyższa temp. 73°C), Szabadsag (największe kąpielisko w Budapeszcie).

Jeśli w naszej ofercie nie ma wycieczki, która Cię interesuje skontaktuj się z naszymi doradcami. Nasi specjaliści przedstawią ofertę wyjazdów indywidualnych.
Infolinia 0708 108 357 (0,35 PLN z VAT) od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00-17.00 lub bok(at)megatravel.pl

Data Miejsce Hotel Cena od Wyjazd z
Fotografia - Wegry
11.02.2012 		Wegry
Budapeszt 		Hotel Ramada Resort
dwa posiłki 		od 444 EUR
rata 27* EUR x 20 m-c
na 7 dni

*podana wartość jest tylko przykładowa

cofnij